Schoolkinderen van het St. Michaëls College te Zaandam bouwen lemen huizen

December 1997 vond een onderwijsproject plaats onder leiding van Enno Wiersma en Roeland Zeven.

De kinderen van Warmond hadden ontdekt, dat huisjes gebouwd van pure klei gaan barsten tijdens het drogen. De wat oudere middelbarescholieren van Zaandam werden bekend gemaakt met de lichte stroleem substantie, die werd geïntroduceerd als iets revolutionairs. Daarbij was een hoongelach hoorbaar, maar door er mee te werken ontdekten de scholieren, dat de met stro versterkte leempap erg gemakkelijk werkt.

Begeleider Roeland helpt met de aanzet van de leem op het houtskelet.

Het afgewerkte project met decoratieve noklijn.

Twee kleuren klei zijn toegepast, rood en geel, waar sommigen decoratief gebruik van maken. Verder is er een veelheid aan takjes, wilgen, riet ed. en stro voor het maken van de lichte stroleem.

De bouwer links pakte het houtskelet in met  klei, maar vergat de schoren met als gevolg scheefzakking. Het dakframe ligt al klaar en een wand zit dicht met riet.

Dit duo baseerde hun basisvorm op de kubus met een kegelvorm als dak met riet bekleed. Dit levert een typiese vorm op van een voorraadschuurtje uit Afrika.

Boven links: De plattegrond van dit huis is gebaseerd op een driehoek. Behalve de bijzondere vormgeving is ook de gele band opvallend, die met het raampje correspondeert.
  Twee eindprodukten staan klaar voor de jurering. Het huisje vooraan won de eerste prijs omdat het het meest voldeed aan de gestelde opgave. Na het tonen van een diaserie over leemhuizen in Tanzania was de opgave zo'n Afrikaans huis te bouwen.

De schoren van het huisje moesten achteraf worden aangebracht om het van instorten te behoeden. Dit maakt het zo levensecht en door de eenvoud van vorm. 

Daarmee moeten we echter niet voorbij gaan aan de vrije creaties van de andere projecten met verschillende technieken en materialen. In ieder project zitten een veelheid aan ontdekkingen en her-ontdekkingen.